|
بسم الله نور 
| ||
|
در نـــظـــر بــازی مـــا بــی خبران حیرانند مــن چـنـیـنم که نـــمودم دگــر ایشان دانند عـــاقــلان نــــقــطه پـــرگــار وجودند ولی عــشـــق دانــد کـه در این دایره سرگردانند جـــلـــوه گــاه رخ او دیده من تنها نیست مـــاه و خــورشــید هم این آینه می گردانند عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا مــا هــمـــه بــنــده و ایـــن قـوم خداوندانند مــفــلسانیم و هوای می و مطرب داریم آه اگــــر خـــرقـــه پــشمین به گرو نستانند وصـل خورشید به شب پره اعمی نرسد کـــه در آن آیـــنـــه صــاحـب نظران حیرانند لاف عــشـق و گله از یار زهی لاف دروغ عــــشــقـــبــازان چــنـین مستحق هجرانند مـــگــرم چــشــم سـیـــاه تو بیاموزد کار ورنه مــســتوری و مستی همه کس نتوانند زاهـــد ار رنـدی حافظ نکند فهم چه شد دیــــو بــــگـــریــزد از آن قـوم که قرآن خوانند گـــر شــونـد آگه از اندیشه ما مغبچگان بـــعـــد از ایـــن خرقه صوفی به گرو نستانند
گـــوهر مــخــزن اسرار همان است که بود حـــقـــه مـــهــر بدان نام و نشان است که بود عـــاشـــقـــان زمـــره اربــاب امـانت باشند لاجـــرم چــشــم گوهر بار همان است که بود از صبا پرس که ما را همه شب تا دم صبح بـوی زلف تو هـــمـان مونس جان است که بود طـــالب لعل وگوهر نیست و گرنه خورشید هـــمــچنان در عمل معدن و کان است که بود کـــشـــتـــه غــمـزه خود را به زیارت دریاب زانــــکــه بــیچاره همان دل نگران است که بود رنـــگ خــون دل مــا را کـه نهان می داری هـــمــچــنان در لب لـعـل تو عیان است که بود زلـــف هنـــدوی تـو گفتم کـــه دگر ره نــزند سـالها رفـت و بدان سـیـرت و سانست که بود حــــافظا بــــاز نـــمـــا قـــصه خونابه چشم که بر این چشمه همــان آب روان است که بود
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جـــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولـــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بـــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفــتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیــــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
[ شنبه 30/2/91 ] [ 11:28 عصر ] [ امید هنرفر ]
دوش می آمــد و رخـــســـاره بــر افروخته بود تــــا کـــجـا باز دل غـم زده ای ســــوخـتـه بود رســـم عـــاشق کشی و شیوه شهر آشوبی جـــامـــه ای بــود کـــه بـر قامت او دوخته بود جـــان عــشــاق ســـپـند رخ خود می دانست و آتــش چــهــره در ایـــن کــار بــرافروخته بود گـــرچـــه مـی گــفــت که زارت بکشم میدیدم کـــه نـــهــانــش نظری با من دل سوخته بود کــفـــر زلــفـــش ره دیـن میزد و آن سنگین دل در پــیـــش مــشــعلی از جهره برافروخته بود دل بــســی خــون بـکف آورد ولی دیده بریخت الله الله کـــه تــلــف کــــرد و کـه اندوخته بود یـــار مـــفــروش بــه دنــیـا که بسی سود نکرد آنــکـــه یـــوســـف بـــه زر ناسره بفروخته بود گــفــت و خـوش گـفت برو خرقه بسوزان حافظ یـــا رب ایـن قـلـب شناسی ز که آموخته بود
تـــنــــگ آمــدم از وجــود خود تنگ ای مــرگ به سوی من کن آهنگ بـــازم خـــر ازیـــن غـــم فــــــراوان فـــریـــــاد رســــم ازیـــن دل تنگ گــــر بـــــر در دوســــت راه جـویم یــــک گــــام شـود هزار فرسنگ ور جــــانـــب خـــود کـــنـم نگاهی در دیـــده مـن فتد دو صد سنگ ور در ره راســـتـــی روم راســــت چـــون در نــگرم روم چو خرچنگ ور زانــــکه بــسوی گل برم دست آیـــد هــمـــه زخـــم خار در چنگ دارم گــــلــه ها ولی نه از دوست از دشـــمـــن پــر فسون و نیرنگ با دوست مرا همیشه صلح است با خـــود بــود ار مـــرا بـــود جنگ این جمله شکایت از عراقی است کـــو بـر تن خود نگشت سرهنگ
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جـــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولـــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بـــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفــتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیــــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
[ شنبه 30/2/91 ] [ 11:27 عصر ] [ امید هنرفر ]
در هـمه دیـــــر مـغـان نـیـست چو من شیدایی خــرقـــه جـــایی دگــر و بـاده و دفـتـر جـایی دل کـــه آئــیـنـه شـاهـی اسـت غــبـــاری دارد از خــدا مــی طـلـبـم صـحــبـت روشــــن رایی کـــرده ام تـــوبـــه بـــدســت صـنــم بـاده فروش کــــه دگــر مــی نــخــورم بـی رخ بــــزم آرایی نـــرگــس ار لاف زد از شـیـوه چــشــم تـو مـرنج نــــرونـــد اهـــل نــــــظر از پــــی نـــابــیـنـایی شـــرح ایــن قــصــه مــگـر شـمـع بــرآرد به زبان ورنــه پـــــروانـه نــدارد بـه ســـخـن پـــــروایی جـویــها بــسـتـه ام از دیــده بـه دامــن که مگـر در کــنـــارم بـنـشـــانــنــد ســهــی بـــــالایی کــشـتـی بـاده بــیــاور کـه مـرا بی رخ دوســت گشـت هـر گـوشـه چــشـم از غم دل دریایی سـخــن غـیــر مــگــو بــا مـن مـعـشـوقه پرست کـز وی و جـــام میم نـیست بـه کس پـــروایی این حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می گفت بــر در مــیـکـده ای بــه دف و نــی تـــرسایی گــر مـسـلـمـانـی از ایـن اینست که حافـظ دارد آه اگــــر از پــــی امـــــروز بـــــــود فـــــردایی
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جـــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولـــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بـــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفــتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیــــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
[ شنبه 30/2/91 ] [ 8:51 صبح ] [ امید هنرفر ]
آنکه رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد صــبــر و آرام تــواند به من مسکین داد وانکه گیسوی تو را رسم تطاول آموخت هـــم تــواند کرمش داد من غمگین داد در کـف غصه دوران دل حافظ خون شد از فـراق رخت ای خواجه قوام الدین داد
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جــــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولـــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفــتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیــــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
[ چهارشنبه 27/2/91 ] [ 1:58 صبح ] [ امید هنرفر ]
بلبـلـی خون دلی خـورد و گـلی حاصل کرد بـاد غـیرت به صدش خار پریشان دل کرد طوطی ای را به خیال شکری دل خوش بود نــاگـهـش سـیل فنا تقش امل باطل کرد قـرة الـعــیــن مــن آن مـیـوه دل یــادش باد کـه چه آسان بشد و کار مرا مشکل کرد ســاروان بــار مــن افــتـاد خــــدا را مــددی که امــیــد کــرمــم هـمره این محمل کرد روی خــاکی و نـم چـشم مــرا را خوار مدار چـرخ فـیــروزه طـربـخـانه از این کهگل کرد نـزدی شــاه رخ و فــوت شــد امـکان حافظ چه کــنـــم بــازی ایــــام مــرا غــافـل کرد
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جــــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولـــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفــتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیــــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
[ شنبه 23/2/91 ] [ 8:31 صبح ] [ امید هنرفر ]
دیــده دریـــا کـنـم و صـبر بــه صــحـــرا فکنم و انــدر ایــن کــار دل خـویــش به دریـا فکنم از دل تـــــنــــــگ گـــنـــهـکــار بــر آرم آهــی کـــــــآتـــش انـــدر گــنــه آدم و حـــوا فکنم مایه خوش دلی آنجاست که دلدار آنجاست مـــی کــنــم جهد که خود را مگر آنجا فکنم بــــگــشــا بــنـد قـبــا ای مـه خورشید کلاه تــا چــو زلــفــت ســر سـودا زده در پا فکنم خــورده ام تــیــر فـلک باده بده تا سرمست عــقــده در بــنــد کــمــر تــرکش جوزا فکنم جـرعـه جــام بــریــن تــخـت روان افــشـانـم غـلـغـل چــنــگ دریــن گــنــبــد مــیـنا فکنم حــافــظــا تـکیه بر ایام چو سهوست و خطا مـــن چــرا عــشــرت امـــروز بــه فـردا فکنم
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جــــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولـــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفــتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیــــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
[ چهارشنبه 20/2/91 ] [ 4:54 صبح ] [ امید هنرفر ]
دیـدی ای دل کـه غـم عشق دگر بار چـه کرد چــون بـشـد دلـبـر و بــا یـار وفـادار چـه کـرد آه از آن نـــرگــس جـــادو که چه بازی انگیخت آه از آن مــسـت کــه با مردم هشیار چه کرد بـــرقــی از مـنــزل لـیــلی بــدرخــشـیـد سحر وه کـــه بـا خرمــن مـجـنـون دل افگار چه کرد ســـاقـیـا جـام مـیـم ده کــه نـگـارنـده غـیـــب نـیـســت مـعـلوم کـه در پـرده اسـرار چه کرد آن کـــه بــر نــقــش زد ایــن دایــره مـیـنـایــی کــس نـدانـســت که در گردش پرگار چه کرد فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت یــــــار دیـریــنـه بـبـیـنـیـد کـه بـا یـار چـه کـرد
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میـدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شـــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفـتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیـــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
Fly as far as You can Go away beyond the sky
[ شنبه 16/2/91 ] [ 10:55 عصر ] [ امید هنرفر ]
در نــــــمـــازم خـــــم ابـروی تو در یــــاد آمـــــد حــــالـــتــی رفـت که محـراب به فـریاد آمد از مـــن اکــنـون طـمـع صـبـر و دل و هوش مدار کـان تحـمـل کــه تو دیـدی هـمه بر باد آمد بـاده صافی شد و مرغان سحر مست شدند مـــوســم عــاشـقـی و کـــار به بـنـیاد آمد بـــوی بــهـبـــود ز اوضـــاع جـهـان مـی شـنــوم شـــادی آورد گــل و بــاد صـــبـا شاد آمد ای عـــروس هـنـــر از بــــخـــت شـکـایــت منما حــجــاـه حـسـن بــیـــارای کـه دامــاد آمد دلـفـریــبــان نــبــاتــی هـمه زیــــور بـــســـتــند دلــبـــــر مــاسـت که با حـسن خــداد آمد زیـــــر بــــارنـــد درخــتـان کــــه تــعــلــق دارنــد ای خــوشـا ســـرو کـه از بــار غـم آزاد آمد مـطـرب از گـفـتـه حـــافــظ غـزلی نـغــز بـخــوان تــــا بـگـویـــم که ز عـهــد طــربـــم یــاد آمد
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میـدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شـــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفـتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیـــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
[ شنبه 16/2/91 ] [ 8:39 صبح ] [ امید هنرفر ]
کـی شـعـر تـر انگیزد خاطر که حزین باشد یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد از لـعـل تــو گـر یــابـــم انـگـشتری ای زنهار صــد مـلــک سـلـیـمـانـم در زیر نگین باشد غـمـنـاک نـبـایـد بـود از طعن حسود ای دل شـایـد کـه چـو وابینی خیر تو در این باشد هـر کـو نـکـنـد فـهـمی زین کلک خیال انگیز نقـشش بـحـرام ار خـود صورتگر چین باشد جام می و خون دل هر یک به کسی دادند در دایــره قــسـمـت اوضـاع چـنــیــن باشد در کــار گـلاب و گــل حــکـم ازلــی ایـن بود کـایـن شاهد بازاری و آن پرده نشین باشد آن نـیـسـت که حافظ را رندی بشد از خاطر کـایـن سابـقـه پـیـشـین تا روز پسین باشد
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میـدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شـــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفـتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیـــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
[ پنج شنبه 14/2/91 ] [ 11:57 عصر ] [ امید هنرفر ]
دل مــا بــه دور رویــت ز چـمـن فــراغ دارد که چو سرو پای بند است و چـو لاله داغ دارد ز بـنـفــشـه تـاب دارم کـه ز زلف او زند دم تـو سـیـاه کـم بـهـا بـیـن که چـه در دماغ دارد به چـمــن خـرام و بنگر بر تخت گل که لاله بـه نـدیـم شـاه مـانـد کـه بـه کــف ایــاغ دارد شــب ظـلمت و بیابان به کجا توان رسیدن مــگـر آنـکـه شـمـع رویـت بـه شـبم چراغ دارد من و شـمع صبحگاهی سزد ار بهم بگرییم کــه بـسـوخـتـیـم و از مــا بــت مــا فـراغ دارد سـزدم چـو ابـر بهمن که بر این چمن بگریم طــرب آشــیــان بــلــبــل بــنــگر کــه زاغ دارد سـرد درس عـشـق دارد دل دردمـند حافظ کــه نــه خــاطــر تـمـاشـا نــه هـوای باغ دارد
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست جــان مـا سـوخـت بـپرسـید که جانانه کیست دولــت صــحـبـت آن شـمـع سـعـادت پـرتو بــــاز پــرسیــد خـــدا را کـــه بـه پروانه کیست میـدهـد هر کسش افسونی و معلوم نشد کــــه دل نـــازک او مـــــایــل افـسـانـه کیست یا رب آن شـــاهـوش مــاه رخ زهـره جـبـین درّ یـــکـتـــای کــــه و گـــوهــر یـکـدانـه کیست گــفـتم آه از دل دیــوانـه حــــافــــظ بی تو زیـــر لــــب خـنـده زنان گفت که دیوانه کیست
[ چهارشنبه 13/2/91 ] [ 5:20 صبح ] [ امید هنرفر ]
[ ] [ ] [ مدیر ]
|
درباره وبلاگ
امکانات وب  بازدید امروز: 13 بازدید دیروز: 42 کل بازدیدها: 3333 | |
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||
